Lovers at the Lake | Part 3

De afgelopen tijd heeft zijn brein ieder hersencel wel ingezet om te begrijpen wat zijn hart nu verlangt. Het is eng om jezelf te leren kennen. Verliefd is hij wel vaker geweest. Maar nooit heeft hij het zo dwingend gevonden.

Met lange trage stappen loopt hij naar het meer. Hij loopt tot waar het water komt. De keien houden zijn voeten droog. Met de invallende nacht, kleurt het meer van oranje naar donker. Vragend kijkt hij naar het meer. Vertel op, of ik drink je op. Maar het meer blijft stil. Het koelt af van de zomer. En heeft het daar maar druk mee.

Het meer heeft een bijzonder vermogen. Het meer flirt overdag met de zon, ‘s nachts met de maan. En tussendoor is het vooral bekeken door mensen. En dieren. Het meer heeft vele gezichten gezien, door al die jaren heen. Vele snuiten, vele handen. Het meer heeft mensen op bootjes mogen wiegen. Wolken over zich heen zien varen. En hier en daar dan die vragende blik.

In het meer ziet hij een silhouet van zichzelf. Een uitgerekt donker evenbeeld. Dit ben ik, denkt hij. Nergens anders. Het meer weerkaatst ieder van zijn vragen met het beeld die hij met zijn aanwezigheid creëert. Het transparante van het water is haar sociale schild. Daaronder is het diep. Gevaarlijk diep.

Hij kijkt op. De zon is definitief onder. Geen maan vandaag. Geen wolken. Hij draait zich om.

Zij heeft hem daar zien staan. Het valt haar op dat zijn stappen minder lang zijn.

Besloten. Hij kan niet lief hebben. Alleen zichzelf. Tot vandaag, tot nu, tot het meer heeft hij zichzelf kunnen bedriegen. Nu niet meer. Zij is slechts een spiegel voor de oneidigheid van zijn ego. Net als het meer. Net als alles dat hem zijn eigen onovertroffen schoonheid laat zien.

Hij heeft niemand meer nodig. Nooit gehad ook. Niet sinds zijn vader hem dit op zijn borst had gedrukt. De afwaardering van de wereld om hem heen werd toen ingezet.

Zij staat weer op. Ze loopt naar hem toe. Zij wil het nu weten. Nu.

Hij kijkt op. Voor het eerst ziet hij een persoon. Een mooi mens. Dat lange haar. Haar groene rok. Een vrouw met een hart, een verstand, een ziel en liefde voor hem. Hij richt zich op tot haar. Tijd om een man te zijn.

[Finale volgt]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *