Schattig Nederland

Je ziet dat mensen vaak de halve wereld hebben gezien, maar nooit het mooie Willemstad (Noord-Brabant) of Brielle (Zuid-Holland) hebben bezocht. En dat is zo zonde. Bijna onvergeeflijk. Nederland is op zoveel plekken, zo schattig.

Ik houd er van, vooral op de wat laid-back zonnige weekenddagen, de auto te nemen en een eindje te rijden. Vaak doe ik de Zuid-Hollandse en Zeelandse eilanden aan. Of dan rijd ik naar de zee bij Rockanje. Of een stukje Brabant in. Mooie, open gebieden. Een ontsnapping aan Rotterdam. Niet alle plekken in Nederland zijn door projectontwikkelaars omgetoverd tot beton. Gelukkig niet. 

Als je zo door de polders rijdt, dan kun je je voorstellen dat in al die eeuwen alleen het zand op een weggetje is veranderd in asfalt. Maar dat de bomenrij die deze weg van een bewegelijk schaduwspel voorziet, dat ook eeuwen terug deed. Ik geniet enorm van het landschap. Van die kleine stadjes, en die dijkhuisjes, en de dorpjes waar huizen al door meer generaties zijn bewoond, dan er mensen zijn die een kampioenschap van Feyenoord hebben meegemaakt. (Ok, deze vergelijking gaat totaal niet op, maar whatever: het is mijn verhaal.)

En in al die stadjes kennen ze onze problemen niet. Het verkeer ook niet. En de onpersoonlijkheid van een grote stad als Rotterdam niet. De drukte niet. De metro en de diversiteit aan mensen niet. De OV-chipkaart niet. The Dark Knight, gas en elektriciteit ook niet. 

Én ze kennen mijn kleur niet. Als ik door zo’n plaatsje loop heb ik het gevoel op een andere manier te worden aangekeken. Niet als in verachtend ofzo, of afkeurend. Niet als hoe een zwarte man op een Ku Klux Klan bijeenkomst zal worden aangekeken. Of verbrand. Maar meer als een man die nonchalant een damestoilet binnenloopt en naast de vrouwen in de spiegel zijn lippen bijwerkt. Het valt op. Hoe cool je uitvoering ook is. 

Whatever. Ik heb er altijd een leuke tijd. Ik mag de mensen, zij mogen mij – ik ben écht zó vol van mijzelf – en het is vaak een aangename afwisseling op Rotterdam. De harde havenstad versus het schattige achterland. Er is een groter verschil tussen Rotterdam en Zaltbommel dan tussen de eerst genoemde en Berlijn bijvoorbeeld. En dat maakt een bezoekje aan al die plaatjes die Nederland rijk is, en slecht binnen een bereik van 40 minuten liggen, meer dan waard.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *